Kasvetli bir On Kasım sabahından..

                 10 kasım..
                 On Kasımlar da olduğu gibi yine bir çoşkulu ,hüzünlü bir gün..
                 İnsanlar borçlarını ve alacaklarını hiç unutmazlar..
                 Ankara lılar ,Ankara yı bir dönem yaşamış olanlar,Ankara tarihine biraz bakmış olanlar,yani yoktan var edilmiş bu şehirin kenarından köşesinden gönüldaşı olanlar bilirler ki Ankara ,Ankara olabilmesini bir kişiye borçludur..
                 Bütün Türkiye borçludur ..
                 Bütün Türkiye bu hüzne bu borca  ortaktır..
                 Bizim kalbimizde yatmaktadır..Bize emanettir..
                 On kasımlarda onu en çok özlediğimiz zamanlarda ,borcumuzun bilincinde ona koşmakta olmamızın nedeni budur..
                 O önce bizimdir..
                 Sonra bizim diyen herkesin..
                 Onun yetiştirmek istediği nesiller olarak biz ..Her zamandan daha çok ona özlem duyan biz..Yaşanmış olan her şeyin borcunu bilen biz..
                 Saygı ve sevgimizi bugünde gösteren biz huzurundaydık..
                 Kaç kişi olduğumuzu saymadık ..Sayamazdık çoktuk..Gerekte yoktu..
                 Gidişinden yıllar sonra uğurlayanlardan  çoktuk..
                 Aramızda olmayan bizlerde vardı..Aramızda olan bizden olmayan yoktu..
                 Çoktuk..Hem de pek çoktuk..