hayatsanatvespor: Dur denmiyor kaleme

hayatsanatvespor: Dur denmiyor kaleme:   Kalem epeydir bir yerlere dokunmuyor sürtünmüyor varmıyor geçmiyor önünden bile oturup bir masa da hal hatır sormuyor diye yaşanmıyor sanı...

hayatsanatvespor: Aklıma nereden geldi.

hayatsanatvespor: Aklıma nereden geldi.:   İlk kez Fassbinder ın Lili Marlen filminde yakaladığımı anımsıyorum . Hanna Schygulla değildi tuzağa düşen oynadığı karakterde o hissi uya...

Rica ederim siz önden.

Başka türlü .

Bir rüya anlatılsa dinlesen içinde olmasını istediklerin de olsa anlatılana inanmak istesen inansan. Olsa gerçek olsa diye sen de düşlesen düşlediğin aklına takılı kalsa.

İnandıkların artık inanılır olmaktan çoktan çıkmış bile olsa başka inanacak bir şey olmadığından alışkanlıktan beraber yaşadığın bunca zaman alışkanlıktan yanında cebinde taşıdıklarına benzer o kadar yakın birliktelikten vaz geçemediğin elinde kalmışlık desen de olur sığınmaktan gocunmayacağın sığınsan ıslanmaktan rüzgardan fırtınadan korumayacağını bildiğin yine de ben sığınsam ısınmasam da ısınıyor hissetsem kendimi anlarında hep diline takılan o sessiz içten sadece sen bir de sessizliğinin duyduğunu bildiğin o zamanlardan birinde bir kaçında yalnızlığın rahatsız olmasın o da var.

Hep masa da vardı . Sırf ondan.

Hiç masa da olmadı demek aklına gelmediğinden. Düşünmesi ağır geldiğinden istemediğinden korkularının çoğu yapmadıklarının yapamadıklarının işaret edince kurtulduğun savunmalarında o vardı o .