Kolay Olmayanı Yaşamak

Kolay Olmayanı Yaşamak: Söylendiği kadar kolay olsa, olmuyor. Biliyorsunuz, biliyorlar. Kendi kendine hep aynı şeyi söylüyorsun, tekrar tekrar söylüyorlar; evetliyorsunuz hep. İkna olmayan bir tarafınız direniyor: “Su iç.” “İçmem.” “Yemek ye.” “Yemem.” Bir direnç… Su, yemek olsa ağzınıza bir şekilde tıkılacak; öyle bir kolayı da yok. Beyin ikiye bölünmüş, çoğunluk artı bir öte yanda kalmış misali. Kolay değil

Unutmanın Dayanılmaz Hafifliği

Unutmanın Dayanılmaz Hafifliği: Başka bir dünyaya ait olmanın, başka bir zamanda, başka bir yerde olmanın... Buradan başka bir yer ve zamanda olmanın saniye ve dakikalar bile ölçeğinde özlemi... Dilemek, öylece bir an kalmayı istemek. Huzuru belki hiç bulamamanın tarifi bile başka bir yer ve zamanda mutlaka vardır çıkarımı. Bir bütünün parçası olmak, o bütünlükle yaşamak, büyümek, var olmak...

Yarım Kalmış Tatlarla Kendine Yolculuk

Yarım Kalmış Tatlarla Kendine Yolculuk: Oturup bir yerlerde, bir süre bir bekleyiş… Kendini belki de. Belki bir tat; ekşi, tatlı, acı, lezzetli dilinde, her nasıl o an ne hissettiysen, beynin ne diyorsa dilin onu söylüyor. Adını daha koymamışken, daha bir şeyleri kabul etmemişken, etmediysen, yarım yamalak kalmış, daha olmamış, olgunlaşmamış, lezzeti daha yerinde değil diyor beynin. Kabul edemiyorsun kendini bile. Beğenmiyorsun, aynada bile bir yerleri düzeltme hali; yakıştırmama durumu. Düşlerine nasıl yerleştirdiysen, en iyi bu durumu düşünerek daha o noktaya ulaşamadığını hissediyorsun. Elinden tutsa birisi, birisi sana yakıştığını söylese, senin bu halini yine yalan söylüyor hissine kapılmadan kabul etsen kendini… Gardaki beklediğin tren gelmiş gibi hissetse yüreğin. “Ben oldum, ben olmuşum.” desen, huzurun senin yanına kuruluverse, uzunca bir zaman kalkmayacağını bilsen… Anlar olsan bundan. Daha iyisi varsa bile, sen bunun bu halini, bir daha yaşanmayacağını bile bile kabul etsen. “Olsun, bu da benim. Benim bu, ben buyum, bu benim.” Kabullerini, hiçbir şeyi çürütmeden, en hazır haliyle tadında üstelik. Bundan sonra böyle. Bu yeter. Yetmese bile, az bir şey eksiği kalsa bile…

Frambuazlı Çikolata: Sormuyorsun Neden

Frambuazlı Çikolata: Sormuyorsun Neden:  Sormuyorsun neden. Aklına gelmiyor değil cevabını bilmiyorsun. Biliyor olma ihtimalin çok yüksek biliyor olabilirsin verilen cevabın ne old...

Kel bisikleti: Yine yeniden

Kel bisikleti: Yine yeniden:  Güneşin bol göründüğü günler geliyor yavaş yavaş. Işığın bollaşması biraz da senin ışıkla birlikte oluşun. Ne çok nasıl kanırta kanırta yok...

Düşünce Parkuru..: İyi misin

Düşünce Parkuru..: İyi misin:   S orulur neden sorulur sorulur nasıl birde Ya sen. Yıllar önce Paris Sein nehrinde bir ceset bulunur. Onbeş onaltı yaşlarında bir genç ins...

Kel bisikleti: Kaybetmeye alışmak

Kel bisikleti: Kaybetmeye alışmak:  Öyle sıkı sıkı sarınıp yağmura dik durmak durmaya çalışmak ıslanmağa alışmak ıslanmak orada öyle beklemek titreye titreye orada olmaktan mu...

Frambuazlı Çikolata: Daha dün önceki gün

Frambuazlı Çikolata: Daha dün önceki gün:  Öncelerden bir yerde daha önceden varsa daha öncesi iz bırakıp gitmişliği bırakmadan olsa kalmasa izi sokak ortasında göz göze gelmişlikten...

Elini Sürme Kalsın

Elini Sürme Kalsın

Yalnızlık Üzerine

Yalnızlık Üzerine

Bigbangden Önce Olan Neydi?

Bigbangden Önce Olan Neydi?